ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

Οργάνωση κι αγώνας παντού!   Μπλόκο σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα!  Να αποσυρθεί το Π.Δ. για την αξιολόγηση!

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Βρισκόμαστε στη μέση της σχολικής χρονιάς, τα σχολεία με άδεια ταμεία υπολειτουργούν και τα κενά είναι χιλιάδες. Τα βάρβαρα μέτρα τσακίζουν τη ζωή μας, μετατρέπουν Παιδεία και Υγεία σε ακριβό εμπόρευμα.

Δεν πάει άλλο! Πρέπει να τους σταματήσουμε τώρα!

Τα ατέλειωτα μέτρα δεν έχουν να κάνουν με χρέη και ελλείμματα. Στόχος τους είναι πάμφθηνη εργατική δύναμη, στο ύψος των μισθών Κίνας, Ινδίας, Βουλγαρίας, ώστε να φορτώσουν την καπιταλιστική κρίση στους εργαζόμενους και να εξασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Μας γυρνούν στην εποχή του σκλαβοπάζαρου! Τώρα, πόλεμο στον πόλεμο των καπιταλιστών, της ΕΕ και των κομμάτων τους.

Τέρμα οι θυσίες για την πλουτοκρατία!

Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, συνεχίζοντας τη γενικότερη αντιλαϊκή επίθεση, έδωσε στη δημοσιότητα το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) για την «αξιολόγηση των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης». 

Το Π.Δ. επιβεβαιώνει ότι δε μπορεί να υπάρχει καμία αυταπάτη. Η λεγόμενη αξιολόγηση δε στοχεύει στη βελτίωση του εκπαιδευτικού και του σχολείου. Δεν έχει να κάνει με την ανάγκη ο εκπαιδευτικός να γίνει πιο ικανός να μορφώνει τα παιδιά του λαού. Στοχεύει σε ένα σχολείο που θα είναι ακριβό για το λαό, φτηνό για το αστικό κράτος, κερδοφόρο για τις επιχειρήσεις.

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συνδέεται με το πλαίσιο αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας που γίνεται με τα κριτήρια της αγοράς. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν είναι τιμωρητική, αφού προβλέπει ότι ο εκπαιδευτικός που θα χαρακτηριστεί «ελλιπής» εγγράφεται στον πίνακα των μη προακτέων (άρθρο 17 παράγραφοι 4 και 5).

Αξιολόγηση σημαίνει δάσκαλος σκυφτός κι αμόρφωτος λαός!

1.    Αποτελεί βασικό εργαλείο για την προώθηση του νέου σχολείου της αγοράς (αμέσως μετά το Π.Δ. για την αξιολόγηση ακολουθεί το νομοσχέδιο για το «νέο Λύκειο» και το «νέο Τεχνολογικό Λύκειο»), ενός σχολείου που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, που οι γονείς θα βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, που οι μαθητές θα μαθαίνουν μόνο όσα και ό, τι έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις.

2.    Αποτελεί βασικό εργαλείο για την προώθηση των απολύσεων και το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών (με βάση το Π.Δ. η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι εξονυχιστική και αφορά δεκάδες δείκτες και κριτήρια).

3.    Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ και των επιχειρηματικών ομίλων για την εκπαίδευση. 

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, όπου εφαρμόστηκε, οδήγησε στην κατηγοριοποίηση των σχολείων, στην απόλυτη εξάρτησή τους από τις ανάγκες των επιχειρήσεων. «Καλός» εκπαιδευτικός θα είναι αυτός που θα βάλει πλάτη για την προώθηση αυτού του σχολείου.

Τσακίζουν τους νέους εκπαιδευτικούς! Αν ένας αναπληρωτής-νέος εκπαιδευτικός αρρωστήσει πάνω από 15 μέρες, απολύεται!! Κι όμως είναι αληθινό! Προωθούν την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και τις μετακινήσεις σε όλη την Ελλάδα! Με τον τελευταίο νόμο ουσιαστικά διαλύουν τη δημόσια Ειδική Αγωγή.

Με τα νέα μέτρα για το Δημόσιο:

• Προωθούν 30.000 απολύσεις Δημοσίων Υπαλλήλων (Δ.Υ.) στο 2013 και 150.000 μέχρι το 2015.
• Με το νέο πειθαρχικό δίκαιο ελέγχεται η συμπεριφορά του Δ.Υ. εντός κι εκτός υπηρεσίας, η αφοσίωσή του στην πατρίδα και στο Σύνταγμα. Για οποιοδήποτε πειθαρχικό παράπτωμα ο Δ.Υ. τίθεται σε αργία!

Διαμορφώνουν μια Παιδεία πιο ταξική, ένα αστικό κράτος πιο ευέλικτο, πιο αυταρχικό,

πιο αποτελεσματικό να υπηρετεί την κερδοφορία των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών!

Φτάνει πια! Κυβέρνηση - πλουτοκρατία – Ε.Ε. - τρόικα και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, μας μετατρέπουν σε σύγχρονους δούλους για να σώσουν τα κέρδη των μονοπωλίων και να πετύχουν την ανάκαμψη με τσακισμένους μισθούς, με εργαζόμενους χωρίς φάρμακα και γιατρούς, με υποσιτισμένα παιδιά…

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το βασικό ερώτημα για τους εργαζόμενους σήμερα είναι: Ποιο κίνημα και με ποιο προσανατολισμό, μπορεί ν’ απαντήσει συνολικά σ' αυτή την επίθεση, να επιβάλει αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και την κοινωνίας, ώστε να τους σταματήσουμε, να τους ανατρέψουμε!

Η ζωή έχει αποδείξει ότι οι σημερινές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά και ΔΟΕ-ΟΛΜΕ έχουν βάλει πλάτη να περάσει αυτή η πολιτική.

Σήμερα προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα των αγώνων είναι ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια σε κάθε αντιλαϊκή πολιτική για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, για τη φιλολαϊκή ανάπτυξη και προοπτική. Ένα κίνημα που θα παλεύει για μια ζωή με δικαιώματα, για να ’ρθουν τα πάνω κάτω, για να πάρει ο λαός στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας, να γίνει αφέντης στον πλούτο που παράγει.

Λεύτερος λαός είναι αυτό που κυριαρχεί στον πλούτο που παράγει!

Στη βάση αυτή ενότητα, οργάνωση, κοινή δράση, συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Με βάση τα παραπάνω ως Γενική Συνέλευση αποφασίζουμε:

• Γενική απεργία μέσα στο Φλεβάρη. Απαντάμε συνολικά και ενιαία στην αντιλαϊκή επίθεση.
• Απορρίπτουμε συνολικά το Π.Δ. για την αξιολόγηση. Να αποσυρθεί τώρα.
• Απαιτούμε από τα Δ.Σ. ΔΟΕ και ΟΛΜΕ να μη συμμετέχουν στο διάλογο-απάτη με το Υπουργείο Παιδείας.
• Ζητάμε την κατάργηση όλων των νόμων για την αξιολόγηση.
• Οργανώνουμε πλατιά καμπάνια ενημέρωσης σε γονείς, μαθητές για το τι σημαίνει αξιολόγηση, τι επιπτώσεις θα έχει στο μαθητή, στο σχολείο, στη λαϊκή οικογένεια.
• Παίρνουμε μέτρα ώστε συλλογικά να οργανώσουμε την ακύρωση της αξιολόγησης στην πράξη. Χωρίς οργανωμένη και συλλογική απειθαρχία η αξιολόγηση δεν είναι δυνατόν να αποτραπεί!

1. Μπλοκάρουμε με όρους συλλογικών αποφάσεων και όρους κινήματος την οποιαδήποτε απόπειρα εφαρμογής της αξιολόγησης και την ακυρώνουμε στην πράξη με αποφάσεις Δ.Σ., Γενικών Συνελεύσεων και Επιτροπών Αγώνα.
2. Κανένα στέλεχος της εκπαίδευσης που αναλαμβάνει οποιονδήποτε ρόλο στην εφαρμογή της αξιολόγησης δεν έχει θέση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Έξω οι αξιολογητές από τα συνδικάτα και τα σωματεία.
3. Δε συμμετέχουμε σε οποιαδήποτε διαδικασία που σχετίζεται με την εφαρμογή της αξιολόγησης (σεμινάρια, αυτοαξιολόγηση, κατάθεση φακέλου…). Δε δεχόμαστε τους αξιολογητές στην τάξη, δε συνεργαζόμαστε μαζί τους.

• Δίνουμε διάρκεια και προοπτική στους αγώνες. Κλιμακώνουμε με νέα απεργία μαζί με όλους τους κλάδους των εργαζομένων στο Δημόσιο, ενάντια στις νέες αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση (νέο Λύκειο, νέο Τεχνολογικό Λύκειο), ενάντια στη φοροληστεία και τα χαράτσια, το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, το τσάκισμα των μισθών, την αξιολόγηση, την απόσυρση της εγκυκλίου για τους αναπληρωτές κ.ά.
• Μέρα πανελλαδικής δράσης με καταλήψεις στις κατά τόπους εφορίες με σύνθημα: "Δεν έχουμε, δε μπορούμε, δεν πληρώνουμε. Κάτω τα χαράτσια και η φοροληστεία. Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο."

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ!

22 Γενάρη 2013

EΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ | Π.Α.ΜΕ. Εκπαιδευτικών

EΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ | Π.Α.ΜΕ. Εκπαιδευτικών

Ωμή αντικομμουνιστική προβοκάτσια επιχείρησε ο ΣΥΡΙΖΑ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ | 902.gr

Ωμή αντικομμουνιστική προβοκάτσια επιχείρησε ο ΣΥΡΙΖΑ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ | 902.gr

Μερικές σκέψεις από τις εξελίξεις στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού.

Η αιτιολόγηση της απόσυρσης της εταιρείας «Qatari Diar» που εκπροσωπεί το Κατάρ από την επένδυση στο Ελληνικό είναι αποκαλυπτική για το κάτω από ποιες προϋποθέσεις γίνονται οι επενδύσεις στον καπιταλισμό.

Η συγκεκριμένη εταιρεία αποσύρθηκε από την επένδυση επειδή το ελληνικό κράτος δεν της εξασφάλιζε όση στήριξη ζητούσε για ζητήματα φορολογίας και επιδότησης για την ανέγερση των νέων κατοικιών στην έκταση του πρώην αεροδρομίου καθώς και την πλήρη κυριότητα του ακινήτου και όχι το 30%, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός. Η συγκεκριμένη εταιρεία ήθελε και ολόκληρη την ιδιοκτησία και τεράστιες φοροαπαλλαγές και ταυτόχρονα χρηματοδότηση από το κράτος για να κάνει την επένδυση.  Δεν είναι κάτι το καινούριο.

Στα πλαίσια τόνωσης των επενδύσεων των καπιταλιστών για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, οι κυβερνήσεις ψηφίζουν τους λεγόμενους αναπτυξιακούς νόμους καθώς και τους φορολογικούς που δίνουν τη δυνατότητα στο κράτος να επιδοτεί επενδύσεις και να φοροαπαλλάσσει τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις ώστε να δημιουργούνται ελκυστικές συνθήκες για την προσέλκυση κεφαλαίων.

Φροντίζουν, επίσης, στους κρατικούς προϋπολογισμούς που ψηφίζουν να υπάρχει ένα μεγάλο κονδύλι για τις λεγόμενες δημόσιες επενδύσεις. Δημόσιες επενδύσεις για δημόσια έργα που εξυπηρετούν τους καπιταλιστές ή έργα με Συμπράξεις Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ή χρήμα στους καπιταλιστές για να επενδύσουν, όπως, π.χ., η επιδότηση για την ανέγερση νέων κατοικιών που ζητούσε η εταιρεία του Κατάρ, που θα ανήκουν βεβαίως στην εταιρεία.

Αποκαλύπτεται, λοιπόν, ότι δεν αρκεί το κράτος να πουλήσει σε ένα μεγάλο καπιταλιστικό όμιλο μια κρατικής ιδιοκτησίας επιχείρηση, ένα κρατικό λιμάνι ή αεροδρόμιο, μια παραλία, ή άλλο κομμάτι γης για τουριστική επένδυση κ.λπ. Χρειάζεται και χρηματική ενίσχυση από το κράτος.

Να γιατί λέμε και έχει αποδειχτεί σε όλη την ιστορία του καπιταλισμού, ιδιαίτερα στο μονοπωλιακό του στάδιο, ότι χωρίς κρατικό χρήμα δε γίνονται μεγάλες καπιταλιστικές επενδύσεις. Αυτή είναι σήμερα μια από τις δυσκολίες που έχει το ελληνικό κράτος με τα κρατικά χρέη και τα κρατικά ελλείμματα, για να προσελκύσει επενδύσεις στο πλαίσιο της πολιτικής εξόδου από την κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας.

Βεβαίως, στην κρίση καταστρέφεται μέρος του κεφαλαίου, καταστρέφεται πρωταρχικά η εργατική τάξη, αφού τις συνέπειες της κρίσης η αστική πολιτική διαχείρισης τις μετακυλίει στην εργατική τάξη, με δραστική μείωση μισθών, με ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, με δραστική μείωση συντάξεων, απολύσεις και τεράστια ανεργία. Χωρίς αυτή την καταστροφή επενδύσεις στον καπιταλισμό δε γίνονται.

Αλλά οι αστικές κυβερνήσεις επεξεργάζονται πολιτική για την έξοδο από την κρίση, που απαιτεί επενδύσεις. Βασικό ζήτημα να πληρώνει το κεφάλαιο όσο το δυνατό λιγότερο τους εργάτες, δηλαδή μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, με τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις. Επίσης, χρειάζονται οι ιδιωτικοποιήσεις, για να τοποθετηθούν αδιάθετα, λιμνάζοντα, κεφάλαια από την υπερσυσσώρευση. Αλλά χρειάζεται και κρατικό χρήμα για δημόσιες επενδύσεις και κρατικές ενισχύσεις στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις για να επενδύσουν. Τα μεγάλα ελλείμματα και η πληρωμή του μεγάλου κρατικού χρέους και των δανείων, δυσκολεύουν την πραγματοποίηση αυτής της ανάγκης.

Επομένως, η αστική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να βάλει χρήμα στα κρατικά ταμεία για την εξυπηρέτηση των δανείων και τη χρηματοδότηση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για να κάνουν επενδύσεις. Αλλά χρήμα δεν μπορεί να βρει αν δε φοροληστέψει το λαό για να έχει έσοδα και ταυτόχρονα να κόψει δραστικά όλες τις κρατικές δαπάνες για Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση, μισθούς του Δημοσίου, για οργανισμούς του Δημοσίου που εξυπηρετούν λαϊκές ανάγκες κ.λπ. Γι' αυτό και εφαρμόζουν τη συγκεκριμένη αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική.

Απ' αυτή την άποψη, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει στρατηγική ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας, αυτό διακηρύσσει. Όποιες παραλλαγές διαχείρισης και αν προβάλλει, όπως και αν τις προπαγανδίζει, δεν έχει τη δυνατότητα να αντιστρέψει αυτή την τάση σε όφελος του λαού.

Αντί για πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις προβάλλει τη στρατηγική των ΣΔΙΤ. Χωρίς όμως άλλα κίνητρα στο κεφάλαιο πώς θα γίνει η ανάπτυξη; Αυτά τα κίνητρα τα συγκαλύπτει. Υποστηρίζει βεβαίως ότι θα κάνει δημόσιες επενδύσεις και θα ενισχύσει την υγιή επιχειρηματικότητα. Πρώτ' απ' όλα ότι θα ενισχύσει τις τράπεζες γιατί έχουν πολλά «κόκκινα δάνεια» με κίνδυνο να μην πάρουν πίσω τα δανεικά και θέλουν ρευστότητα ικανή για να λειτουργήσουν. Δηλαδή θα δώσει χρήμα στο κεφάλαιο. Δεν εξηγείται διαφορετικά η πολιτική διαχείρισης του χρέους που προβάλλει.

Ήδη μιλάει για την ανάγκη πρωτογενών πλεονασμάτων για να έχουν τα κρατικά ταμεία χρήμα. Δηλαδή, τα κρατικά έσοδα να ισοσκελίζουν τα κρατικά έξοδα. Εδώ συμπίπτει με την κυβέρνηση. Λέει ότι θα αποπληρώσει ένα μέρος του χρέους. Και ζητά αναδιαπραγμάτευση των δανείων για να τα αποπληρώνει, όταν έλθει η ανάπτυξη και θα υπάρξει περισσότερο κρατικό χρήμα. Μα γιατί ενώ θέλει τα κρατικά δάνεια μιλά για άλλο τρόπο αποπληρωμής; Για να έχει το αναγκαίο χρήμα στα κρατικά ταμεία για καπιταλιστικές επενδύσεις. Μιλά επίσης για αναδιαρθρώσεις, άρα αντεργατικές μεταρρυθμίσεις.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι για να γίνουν επενδύσεις, είτε με ιδιωτικοποιήσεις είτε με ΣΔΙΤ κλπ. χωρίς τσακισμένους μισθούς, χωρίς να δοθεί κρατικό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους, άρα φοροληστεία, δραστική μείωση στις λεγόμενες κοινωνικές κρατικές δαπάνες, επενδύσεις και ανάπτυξη δε γίνονται.

Επομένως, αυτή η ανάπτυξη όποιος και αν την κάνει θα είναι εχθρική για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δώσει τίποτα στο λαό, αντίθετα θα χειροτερεύει τη θέση του. Να γιατί χρειάζεται αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική πάλη για λαϊκή εξουσία και οικονομία.

πηγή: εφημερίδα Ριζοσπάστης 18/01/13

Με τον ανταγωνισμό αναδύεται και η ... «σκιώδης» εκπαίδευση.

Ø Έκθεση εμπειρογνωμόνων για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διαπιστώνει «δραματική αύξηση» στους μαθητές που παρακολουθούν φροντιστήριο τα κράτη μέλη της Ε.Ε.

«Δραματική αύξηση» της φροντιστηριακής εκπαίδευσης διαπιστώνεται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς η παραπαιδεία συναντάται όπου υπάρχει ανταγωνισμός για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, όπου υπάρχει σχολείο που δεν ολοκληρώνει το ρόλο του, όπου υπάρχουν ανισότητες.

Με το ζήτημα ασχολήθηκε πρόσφατα, σε έρευνα που εκπόνησε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Δίκτυο Εμπειρογνωμόνων στις Κοινωνικές Επιστήμες της Εκπαίδευσης και της Κατάρτισης (NESSE), ένα όργανο που λειτουργεί συμβουλευτικά προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για ζητήματα της Παιδείας.

Στη χώρα μας, τα φροντιστήρια είναι μια πραγματικότητα, ως επιχειρήσεις που απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους. Η ύπαρξή τους υπαγορεύεται από τον έντονα ανταγωνιστικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης, που επιπλέον, στερεί από το σχολείο το μορφωτικό του ρόλο. Δεν καταργήθηκαν με τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του συστήματος εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση, αλλά αντίθετα πλέον με παραλλαγές τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα έχουν «κατεβεί» και στη βαθμίδα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και όπως προκύπτει από την έρευνα, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

«Παράλληλα με τα κύρια εκπαιδευτικά συστήματα στην ΕΕ υπάρχουν "σκιώδη εκπαιδευτικά συστήματα" ιδιωτικής συμπληρωματικής εκπαίδευσης. Αυτά έχουν διογκωθεί σημαντικά από άκρη σε άκρη στην ΕΕ όμως λίγη προσοχή τους έχει δοθεί, παρόλο που έχουν βαθιές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις».

Τα παραπάνω σημειώνει στην εισαγωγή της έκθεσης, η οποία δημοσιεύτηκε τον περασμένο Μάη, ο Jan Truszczyski, γενικός διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και Πολιτισμού της ΕΕ. Ο τίτλος της έκθεσης είναι «η πρόκληση της σκιώδους εκπαίδευσης» και - όπως εξηγείται - χρησιμοποιείται ο όρος «σκιώδης», γιατί λειτουργεί παράλληλα και ακολουθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και τις αλλαγές του. Οπως διευκρινίζεται, το NESSE μελέτησε αποκλειστικά τα φροντιστήρια σε διδακτικά αντικείμενα του σχολείου και δε συμπεριέλαβε άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες που γίνονται επί πληρωμή.

Οι λόγοι που οδηγούν τους μαθητές στο φροντιστήριο στις ευρωπαϊκές χώρες, όπως καταγράφονται, είναι οι ίδιοι που οδηγούν και στην Ελλάδα τις οικογένειες στο κατώφλι τους. «Κάθε χρόνο, οικογένειες στην ΕΕ ξοδεύουν εκατομμύρια, προκειμένου να συμπληρώσουν τη σχολική εκπαίδευση των παιδιών τους, θέλοντας να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά τους θα αποδώσουν επαρκώς στις εξετάσεις και για έργο που θα έπρεπε - κανονικά - να γίνεται στο σχολείο», διαπιστώνεται στην έκθεση. Εκτιμάται ότι «η ιδιωτική συμπληρωματική εκπαίδευση διαφόρων ειδών χρησιμοποιείται για να γεφυρώσει εν μέρει το χάσμα και κυρίως να βελτιώσει και να διατηρήσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των παιδιών τους».

«Οι εξετάσεις καθορίζουν τις μελλοντικές διαδρομές που είναι διαθέσιμες στους μαθητές», σημειώνεται και αναφέρεται ότι στα περισσότερα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα, οι εξετάσεις στο τέλος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθορίζουν τη μελλοντική πορεία των μαθητών, ενώ μερικά εκπαιδευτικά συστήματα έχουν ανάλογες εξετάσεις σε μικρότερες τάξεις. Και όπου υπάρχουν εξετάσεις, υπάρχει και ιδιωτική παραπαιδεία, η οποία υπάρχει ανάλογα με το σύστημα εισαγωγής. Έτσι παρατηρείται ζήτηση για φροντιστήριο και για τις απολυτήριες εξετάσεις και για τις ειδικές ατομικές εξετάσεις που γίνονται για εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Μάλιστα, αναφέρεται και το παράδειγμα χωρών στις οποίες είναι ανεπτυγμένος ο τύπος φροντιστηρίου σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από πανεπιστημιακούς. Όπως επισημαίνεται, οι φροντιστές δεν είναι απαραίτητο να έχουν παιδαγωγικές γνώσεις, καθώς έργο τους είναι να παρέχουν συμβουλές και σχετική καθοδήγηση σε μαθητές λυκείου για τις εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια.

Ø  Αιμορραγία για τις λαϊκές οικογένειες

Όπως προκύπτει από την έκθεση, ο τομέας των φροντιστηρίων είναι μια πολύ επικερδής επιχείρηση που ζει απομυζώντας το εισόδημα των λαϊκών οικογενειών. Στο Βέλγιο, η φροντιστηριακή εκπαίδευση επεκτάθηκε ραγδαία στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Περιγράφεται ως «μια ζουμερή αγορά» και ένα στα 10 παιδιά εκτιμάται ότι θα ζητήσει φροντιστήριο. Στη Βουλγαρία, η φροντιστηριακή εκπαίδευση περιγράφεται σαν «βιομηχανία που ανθίζει». Στην Ιταλία, γίνεται λόγος για ανάλογη... «έκρηξη». Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στην Αυστρία ένα 20% των γονιών πληρώνουν για φροντιστήριο για τα παιδιά τους. Στη Λιθουανία, το 62% των φοιτητών πανεπιστημίου που πήραν μέρος στην έρευνα δήλωσαν ότι πήγαν φροντιστήριο την τελευταία τάξη του λυκείου. Στη Σλοβακία, το 56% των μαθητών σε παράλληλη έρευνα δήλωσε ότι πήγε ιδιωτικό φροντιστήριο. Στην Πορτογαλία, το 55% των υποψηφίων για τις εθνικές εισαγωγικές εξετάσεις πήγε φροντιστήριο από τη 10η έως τη 12η τάξη. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, περίπου 12% των μαθητών δημοτικού και το 8% των μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πηγαίνουν φροντιστήριο. Ακόμα και στις σκανδιναβικές χώρες, με το πολυδιαφημισμένο εκπαιδευτικό τους σύστημα, υπάρχουν φροντιστήρια σε μικρότερο βαθμό.

Ωστόσο, αυτό δεν «αθωώνει» το εκπαιδευτικό τους σύστημα, το οποίο είναι κατακερματισμένο, προσανατολισμένο στις δεξιότητες, με Παιδεία που παρέχεται ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης που έχει την ευθύνη γι' αυτή, μεγάλο ποσοστό που στρέφεται στην πρόωρη κατάρτιση...

Όπως καταγράφονται στην έκθεση, τα έξοδα των νοικοκυριών σε Κύπρο και Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα, επειδή ισοδυναμούν περίπου στο 17% και 20% των κρατικών δαπανών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αντίστοιχα στη Γαλλία, το 2007 κόστισαν στις οικογένειες 2.210 εκ. ευρώ, στη Γερμανία το 2010 μεταξύ 942 και 1.468 εκ. ευρώ. Στην Ελλάδα, το 2008, δαπανήθηκαν 952 εκ. ευρώ. Στο Λουξεμβούργο το 2000 έγινε έρευνα σε δείγμα 907 μαθητών λυκείων. Οι μισοί είχαν πάει φροντιστήριο κάποια στιγμή της σχολικής τους ζωής και το ένα τέταρτο πήγαινε φροντιστήριο εκείνη τη στιγμή. Από τους μαθητές της 7ης τάξης, φροντιστήριο πήγαινε το 40%. Στην Πορτογαλία, μια κρατική έρευνα το 2005 σε 30.686 υποψηφίους για τις εθνικές εισαγωγικές εξετάσεις έδειξε ότι το 54,7% έκανε φροντιστήριο στις δύο τελευταίες τάξεις.

Ø  Αναδυόμενη... «βιομηχανία»!

Σε παγκόσμιο επίπεδο, απλώνονται και επιχειρηματικοί κολοσσοί με διεθνή δραστηριότητα και τεράστια κέρδη, που προσφέρουν φροντιστηριακές υπηρεσίες σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται η εταιρεία Kumon που έχει την έδρα της στην Ιαπωνία, και σύμφωνα με την ίδια έχει 4 εκατομμύρια μαθητές σε 26.000 κέντρα που λειτουργούν με φράντσαϊζινγκ μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, η Γερμανία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η εταιρεία Kip McGrath έχει έδρα στην Αυστραλία και λειτουργεί σε τέσσερεις ηπείρους και στην Ευρώπη έχει κέντρα στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στην Ευρώπη, η Acadomia έχει τις περισσότερες επιχειρήσεις της στη Γαλλία, αλλά τώρα έχει επεκταθεί στην Ισπανία και στην Πορτογαλία. Μάλιστα, γίνεται η παρατήρηση ότι «στις ευρωπαϊκές χώρες δε φαίνεται να υπάρχουν "φροντιστές - αστέρες" του είδους που συναντά κανείς στο Χονγκ Κονγκ, όπου έφηβοι βλέπουν τους φροντιστές τους σαν... σταρ του σινεμά και όπου μαθητές συνωστίζονται σε μεγάλα αμφιθέατρα όπου μεταδίδονται μαθήματα με βίντεο».

Το υπουργείο Παιδείας υπόσχεται «χτύπημα» των φροντιστηρίων, με την ανάρτηση σε ιστοσελίδα προσβάσιμη από τους μαθητές εκπαιδευτικού υλικού. Η ιδέα αυτή έχει αξιοποιηθεί ήδη επιχειρηματικά από την εταιρεία TutorVista, με έδρα την Ινδία η οποία παρέχει φροντιστήριο μέσω ιντερνέτ σε πελάτες σε όλο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένου και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στη μελέτη παρατηρείται διαφορά στα ποσοστά των μαθητών που πηγαίνουν φροντιστήριο ανάλογα με τις περιοχές. Στη Ρουμανία μια έρευνα του 2010 έδειξε ότι το 27% των μαθητών σε αστικές περιοχές πάει φροντιστήριο και στις αγροτικές το 7%. «Οικογένειες που ανήκουν σε ανώτερες κοινωνικο-οικονομικές ομάδες έχουν μεγαλύτερες ευκαιρίες να επενδύσουν στα φροντιστήρια, και συνήθως κάνουν χρήση αυτών των ευκαιριών», αναφέρεται στην έκθεση, ενώ παρατίθενται ανησυχίες ερευνητών ότι αυτή η κατάσταση «μπορεί να επιδεινώσει τις εκπαιδευτικές ανισότητες».

Ωστόσο, ως προς το «διά ταύτα» οι «λύσεις» που προτείνουν οι εμπειρογνώμονες είναι... διαχειριστικές. Κάνουν συστάσεις προς τους πολιτικούς να σκεφτούν τρόπους να βάλουν κανόνες και να ελέγξουν την παραπαιδεία, να εξασφαλίσουν φερέγγυες υπηρεσίες, προσόντα στους φροντιστές, αξιολόγηση, διασφάλιση της εκπαίδευσης και μίνιμουμ κανόνων, φορολόγηση των εισοδημάτων όσων κάνουν φροντιστήρια και σήμερα φοροδιαφεύγουν...

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΛΥΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ «ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΝΕΩΝ»

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

 

Το Υπουργείο Παιδείας με το υπ’ αριθμόν 125075/Γ7/12-10-2012 έγγραφο καλεί τα Λύκεια να αναπτύξουν  «συνεργασία» με το «Σωματείο «Επιχειρηματικότητας Νέων» (ΣΕΝ).
Καλεί τους εκπαιδευτικούς να προχωρήσουν σε δραστηριότητες καθορισμένες από το «Σωματείο» αυτό, στο πλαίσιο του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΣΕΠ), των μαθημάτων Οικιακή Οικονομία, Αρχές Οικονομίας, Τεχνολογίας και στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας (project).

Ποιο είναι το ΣΕΝ; 

Το Διοικητικό του Συμβούλιο απαρτίζεται από στελέχη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Παρελαύνουν σε αυτό στελέχη των Microsoft, APIVITA, ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, CHIPITA, S&B ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ, Allianz, CEO Soros Hills, καθώς και μεγαλοδημοσιογράφοι.

Τι πρόκειται να «διδαχθούν» οι μαθητές, από το ΣΕΝ, μέσω των project;

•   ότι τα οικονομικά του ατόμου και η εξεύρεση εργασίας είναι υπόθεση προσωπικών δεξιοτήτων και ικανότητας επένδυσης και ότι (οι μαθητές) πρέπει να «ξοδεύουν έξυπνα – more than money».
• Να λοιπόν γιατί δεν βρίσκουν εργασία 1,5 εκατομμύρια άνεργοι στην Ελλάδα και 22 εκ. στην Ε.Ε. Επειδή, δεν έχουν τις απαιτούμενες δεξιότητες (!). Όχι επειδή η ανεργία είναι σύμφυτη με το καπιταλιστικό σύστημα. Και να γιατί πεινάνε τα παιδιά στα σχολεία. Γιατί δεν έχουν οι οικογένειές τους «ικανότητες επένδυσης» ή δεν ξοδεύουν έξυπνα (!). Όχι επειδή όσο υπάρχει ο καπιταλισμός, θα υπάρχουν φτώχεια, ανεργία, πόλεμοι και εξαθλίωση. 
•  ότι μια οικονομία «για να είναι ελεύθερη πρέπει να αφήνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις ιδιωτικές   επιχειρήσεις» και ότι η «μετακίνηση των πόρων (φυσικών, ανθρωπίνων, κεφαλαιουχικών) ανά τον κόσμο είναι ένα φυσικό χαρακτηριστικό του διεθνούς εμπορίου». 
• Δηλαδή, ότι τα μονοπώλια, μπορούν «ελεύθερα» να σαρώνουν τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά τους, να ληστεύουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές ολόκληρων χωρών και λαών, να καταδικάζουν χιλιάδες εργαζόμενους στη μετανάστευση και την προσφυγιά!
• ότι (οι μαθητές) πρέπει να μάθουν να ζουν «στη σκιά των στελεχών», «να κάνουν δική τους υπόθεση την επιτυχή λειτουργία των επιχειρήσεων και να συμβάλλουν στην καινοτομία για την κερδοφορία»

Υπάρχει μάλιστα προτεινόμενο μάθημα με τίτλο «στη σκιά των στελεχών». Δηλαδή, οι μαθητές πρέπει μάθουν να προσκυνούν μια ζωή το καπιταλιστικό σύστημα! Να εξαρτούν την «ευημερία» τους από την επίτευξη των στόχων των αφεντικών τους! Να δουλεύουν μια ζωή, σαν «καλά γρανάζια» για να αυξάνουν τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών! Να έχουν για πρότυπά τους στη ζωή τα μεγαλοστελέχη των επιχειρήσεων, τους γιάπηδες! Κουβέντα βέβαια για το γεγονός ότι τα κέρδη είναι αποτέλεσμα της κλοπής της απλήρωτης εργασίας των εργαζομένων, της υπεραξίας, της ταξικής εκμετάλλευσης!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Να με ποιο τρόπο μπαίνουν οι επιχειρηματίες στα σχολεία, ώστε να κάνουν πλύση εγκεφάλου στα παιδιά! Θέλουν να τα «διαπαιδαγωγήσουν» με τις σάπιες αξίες του καπιταλιστικού συστήματος.

Υλοποιείται με αυτό τον τρόπο η απόφαση της Ε.Ε. και των μονοπωλίων, που έχουν σχεδιάσει, ήδη από το 1995, με τη Λευκή Βίβλο για την παιδεία, την προώθηση της «επιχειρηματικότητας στα σχολεία σαν μια εγκάρσια δεξιότητα».

Αυτή είναι η Ε.Ε. Ένωση του κεφαλαίου-απέναντι στους λαούς!

Άλλωστε, η ευρωπαϊκή επιτροπή (commission), στα πλαίσια της στρατηγικής της Λισσαβόνα, έχει αποφασίσει «την προώθηση της επιχειρηματικής νοοτροπίας μέσω της εκπαίδευσης και της μάθησης», ακόμα και στα Δημοτικά Σχολεία (ανακοίνωση COM(2006) 33, Βρυξέλλες, 13.2.2006).

 Στην ανακοίνωση αυτή αναφέρεται ότι: «Η προσήλωση των διευθυντών και των διοικητικών συμβουλίων των σχολείων στο σκοπό αυτό (εννοεί στην προώθηση της επιχειρηματικότητας) έχει ζωτική σημασία, όπως επίσης και η συμμετοχή των γονέων. Πρέπει επίσης οι δημόσιες αρχές, ιδίως οι αρμόδιες αρχές για την εκπαίδευση, την απασχόληση, τη βιομηχανία και τις επιχειρήσεις, να προωθούν δραστήρια την εκπαίδευση σχετικά με την επιχειρηματικότητα».

Αποδεικνύεται ότι όσοι υποστηρίζουν ταυτόχρονα και την Ε.Ε., αλλά και το δικαίωμα του λαού στη μόρφωση λένε συνειδητά ψέματα, συσκοτίζουν την αλήθεια, σπέρνουν αυταπάτες. Δεν γίνεται κάποιος να υποστηρίζει και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τη διδασκαλία της επιστημονικής και ιστορικής αλήθειας. Δηλαδή, να είναι και με το «χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα».

Συναδέλφισσα, Συνάδελφε

Σε καλούμε να προβληματιστείς. Να ποιος είναι ο ρόλος και η αποστολή του «νέου σχολείου», ο ρόλος και η αποστολή του σημερινού αστικού σχολείου! Να «διδάσκει» την αιωνιότητα του συστήματος, τις καπιταλιστικές αξίες.

Να μην μάθουν ποτέ τα παιδιά, ότι οι λαοί μπορούν να πάρουν τις τύχες τα χέρια τους, να οικοδομήσουν τη δική τους κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Τέτοιου είδους προγράμματα θα παίξουν πρωτεύοντα ρόλο στις αξιολογήσεις και θα γίνουν κριτήρια διαχωρισμού των «καινοτόμων» από τους «συντηρητικούς» εκπαιδευτικούς.

 Την ίδια ώρα, η ιστορία των αγώνων του λαού μας είναι έξω από τα σχολικά βιβλία ή διαστρεβλώνεται βάναυσα. Στα σχολεία μπορούν να μπαίνουν οι επιχειρηματίες, αλλά όχι φυσικά οι αγωνιστές συνδικαλιστές, ούτε καν οι ήρωες της εθνικής αντίστασης.

1.      Καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων στα Λύκεια να απορρίψουν τη συνεργασία με το ΣΕΝ. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να μη δεχθούν να γίνουν όργανα των εκμεταλλευτών και της προπαγάνδας τους.

2.      Έξω οι επιχειρήσεις από τα σχολεία.

3.      Αγώνας για ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα τους νέους ανθρώπους και δεν θα τους αντιμετωπίζει σαν αναλώσιμη ύλη για να αυγαταίνουν τα κέρδη των παρασίτων.

Καλούμε επίσης, τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους, με ανακοινώσεις τους, να καταδικάσουν το πρόγραμμα αυτό.